Standardy ochrony małoletnich

[et_pb_section fb_built=”1″ theme_builder_area=”post_content” _builder_version=”4.27.3″ _module_preset=”default”][et_pb_row _builder_version=”4.27.3″ _module_preset=”default” theme_builder_area=”post_content”][et_pb_column _builder_version=”4.27.3″ _module_preset=”default” type=”4_4″ theme_builder_area=”post_content”][et_pb_text _builder_version=”4.27.3″ _module_preset=”default” theme_builder_area=”post_content” hover_enabled=”0″ sticky_enabled=”0″]

STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH 

Obowiązujące w: 

Rajsport Sieradz Michał Piotrowicz 

Ul. Warszawska 6, 98-200 Sieradz, 

NIP: 8271774858 

Rozdział I 

Organizacja systemu ochrony 

• 1. Użyte w tym dokumencie określenia oznaczają: 

1. Podmiot – organ zarządzający jednostką sportową, organizator działalności sportowej (np. organizacje  pozarządowe, osoby fizyczne, spółki).  
2. Pracownik – osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, umowy cywilnoprawnej, jest nim także członek  kierownictwa podmiotu, a także wolontariusz, stażysta czy praktykant. 
3. Kierownictwo podmiotu – osoba, organ lub podmiot, który w strukturze danego podmiotu zgodnie z  obowiązującym prawem i/lub wewnętrznymi dokumentami jest uprawniony do podejmowania decyzji o działaniach  podmiotu. 
4. Dziecko – osoba, która nie ukończyła 18. roku życia. 
5. Opiekun dziecka – osoba uprawniona do reprezentacji dziecka, w szczególności jego rodzic lub opiekun. W myśl  niniejszego dokumentu opiekunem jest również rodzic zastępczy. 
6. Zgoda rodzica/opiekuna dziecka – zgoda co najmniej jednego z rodziców dziecka/opiekuna. Jednak w przypadku  braku porozumienia między rodzicami dziecka należy poinformować rodziców o konieczności rozstrzygnięcia sprawy  przez sąd rodzinny. 
7. Krzywdzenie dziecka – krzywdzenie dziecka to każde zachowanie względem dziecka, które stanowi wobec niego  czyn zabroniony. Oprócz tego krzywdzeniem jest zaniedbanie (zamierzone lub niezamierzone), działanie lub zaniechanie a także każdy jego rezultat, skutkujący naruszeniem praw, swobody, dóbr osobistych dziecka i zakłóceniem jego rozwoju. 

Wyróżnia się następujące, podstawowe formy krzywdzenia: 

1) Przemoc fizyczna wobec dziecka. Jest to jednorazowe bądź powtarzające się działanie bądź zaniechanie wskutek  którego dziecko doznaje faktycznej fizycznej krzywdy lub jest na nią potencjalnie zagrożone. Krzywda stanowi  rezultat działania bądź zaniechania ze strony rodzica, opiekuna, osoby odpowiedzialnej za dziecko, posiadającej  nad nim władzę lub takiej, której ufa.  

2

2) Przemoc psychiczna wobec dziecka. Jest to długotrwała, niefizyczna, szkodliwa interakcja pomiędzy dzieckiem a  osobą za nie odpowiedzialną lub osobą, której dziecko ufa. Tak jak w przypadku przemocy fizycznej obejmuje  zarówno działania, jak i zaniechania. Do przejawów przemocy psychicznej zaliczamy m.in.: a) niedostępność emocjonalną; 

1. b) zaniedbywanie emocjonalne; 
2. c) relacja z dzieckiem oparta na wrogości, obwinianiu, oczernianiu, odrzucaniu; 
3. d) nieodpowiednie rozwojowo lub niekonsekwentne interakcje z dzieckiem; 
4. e) niedostrzeganie lub nieuznawanie indywidualności dziecka; 
5. f) niedostrzeganie lub nieuznawanie granic psychicznych między dzieckiem a osobą odpowiedzialną; g) nieodpowiednia socjalizacja, demoralizacja; 
6. h) sytuacje w których dziecko jest świadkiem przemocy; 

3) Przemoc seksualna wobec dziecka (wykorzystywanie seksualne dziecka). Jest to angażowanie dziecka poprzez  dorosłego lub inne dziecko w aktywność seksualną. Dotyczy sytuacji gdy nie dochodzi do kontaktu fizycznego  (np. ekshibicjonizm, molestowanie werbalne – np. prowadzenie rozmów o treści seksualnej nieadekwatnej do  wieku dziecka, komentowanie w sposób seksualny wyglądu i zachowania dziecka, zachęcanie do kontaktu z  treściami pornograficznymi, grooming – strategie nieseksualnego uwodzenia dziecka z intencją nawiązania  kontaktu seksualnego w przyszłości) i gdy do takiego kontaktu dochodzi (sytuacje takie jak: dotykanie dziecka,  zmuszanie dziecka do dotykania ciała sprawcy, stosunek seksualny). Każda czynność seksualna podejmowana z  dzieckiem przed ukończeniem 15 roku życia jest przestępstwem. W przypadku dzieci mówimy o wykorzystaniu  seksualnym, kiedy między wykorzystującym (dorosły, inne dziecko) a wykorzystywanym (dziecko) z uwagi na  wiek lub stopień rozwoju zachodzi relacja władzy, opieki czy zależności. Do innej formy wykorzystywania  seksualnego dzieci zalicza się wyzyskiwanie seksualne. Jest to jakiekolwiek: faktyczne lub usiłowane nadużycie  podatności dziecka na zagrożenia, przewagi sił lub zaufania – w celu seksualnym. Wyzysk seksualny obejmuje  (chociaż nie jest to konieczne) czerpanie zysków finansowych, społecznych lub politycznych z wykorzystania  seksualnego. Szczególne zagrożenie wyzyskiem seksualnym ma miejsce podczas kryzysów humanitarnych.  Zagrożenie wyzyskiem seksualnym dotyczy zarówno samych dzieci, jak i opiekunów tych dzieci, mogących paść  ofiarą wyzysku. 

4) Zaniedbywanie dziecka. Jest to chroniczne lub incydentalne niezaspokajanie fizycznych i psychicznych potrzeb  dziecka. Może przyjmować formę nierespektowania praw dziecka, co w rezultacie prowadzi do zaburzeń w jego  

3

zdrowiu i/lub rozwoju. Do zaniedbywania dziecka dochodzi w relacjach dziecka z osobą zobowiązaną do opieki,  wychowania, troski i ochrony. 

5) Przemoc rówieśnicza (nękanie rówieśnicze, bullying). Przemoc rówieśnicza ma miejsce gdy dziecko doświadcza  różnych form nękania ze strony rówieśników. Dotyczy działań bezpośrednich lub z użyciem technologii  komunikacyjnych (np. za pośrednictwem Internetu i telefonów komórkowych). Przemoc rówieśniczą  obserwujemy, gdy szkodliwe działanie ma na celu wyrządzenie komuś przykrości lub krzywdy (intencjonalność),  ma charakter systematyczny (powtarzalność), a ofiara jest słabsza od sprawcy bądź grupy sprawców. Obejmuje: a) przemoc werbalną (np. przezywanie, dogadywanie, ośmieszanie); 

1. b) przemoc relacyjną (np wykluczenie z grupy, ignorowanie, nastawianie innych przeciwko osobie, szantaż); c) przemoc fizyczną (np. pobicie, kopanie, popychanie, szarpanie); 
2. d) przemoc materialną (np. kradzież, niszczenie przedmiotów); 
3. e) cyberprzemoc/przemoc elektroniczną (np. złośliwe wiadomości w komunikatorach, wpis w serwisie  społecznościowym, umieszczanie w Internecie zdjęć lub filmów ośmieszających ofiarę); 
4. f) wykorzystanie seksualne – dotykanie intymnych części ciała lub zmuszanie do stosunku płciowego lub innych  czynności seksualnych przez rówieśnika,  
5. g) przemoc uwarunkowaną normami i stereotypami związanymi z płcią (np. przemoc w relacjach romantycznych  między rówieśnikami). 
6. Osoba odpowiedzialna za standardy ochrony dzieci – osoba wdrażającą standardy ochrony dzieci – pracownik  wyznaczony przez kierownictwo podmiotu sprawujący nadzór nad prawidłowym stosowaniem standardów ochrony  dziecka w podmiocie oraz ich aktualność. 
7. Koordynator bezpieczeństwa w Internecie – wyznaczony przez kierownictwo pracownik, sprawujący nadzór nad  korzystaniem z Internetu przez dzieci na terenie podmiotu oraz nad bezpieczeństwem dzieci w Internecie. 10. Osoba odpowiedzialna za ochronę dziecka –pracownik wyznaczony przez kierownictwo podmiotu  odpowiedzialny za przyjmowanie zgłoszeń o zagrożeniu dobra dziecka i podejmowanie interwencji przed właściwymi  organami lub instytucjami. 
8. Osoba odpowiedzialna za udzielanie wsparcia dziecku – osoba odpowiedzialna za opracowanie planu wsparcia  dziecka i jego monitorowanie. 
9. Dane osobowe dziecka – wszelkie informacje umożliwiające identyfikację dziecka, w tym jego imię i nazwisko,  wizerunek. 

4

• 2. 

Pracownicy wyznaczeni do działań na rzecz ochrony dziecka: 

Podmiot współpracuje z: 

placówką ochrony zdrowia: NZOZ ZDROWIE, Aleja Pokoju 98-200 Sieradz, tel. 43 822 19 19  

jednostką pomocy społecznej: Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Sieradzu, ul. Polna 5, 98-200 Sieradz, tel.: 43 651- 14-02związkiem sportowym (jeśli jest w nim zrzeszony)……..nie dotyczy 

Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka, telefon: 0 800 12 12 12 (numer bezpłatny). Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży prowadzony przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę, telefon: 116 111 – numer bezpłatny. 

Telefon dla rodziców, nauczycieli i innych profesjonalistów pracujących z dziećmi oferujących poradnictwo prawne i psychologiczne w zakresie interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka, a także pomocy psychologicznej dziecku przeżywającemu trudności prowadzony przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę 800 100 100 (numer bezpłatny). Policja: 997. 

Numer alarmowy: 112. 

5

Podmiot Placówka znajduje się na terenie właściwości: 

Sądu Rejonowego: Sąd Rejonowy w Sieradzu, Al. Zwycięstwa 1, 98-200 Sieradz 

jednostką Policji: komenda powiatowa Policji w Sieradzu, ul Sikorskiego 2, 98-200 Sieradz 

Ośrodka Pomocy Społecznej: Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Sieradzu, ul. Polna 5, 98-200 Sieradz, tel.: 43 651- 14-02 

Ważne urzędy: 

Rzecznik Praw Obywatelskich , Al. Solidarności 77, 00-090 Warszawa , tel.: 22 551 77 00 

Rzecznik Praw Dziecka, ul Chocimska 6, 00-791 Warszawa, tel.: 22 583 66 00 

Rozdział II 

Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci 

• 3. 

1. Każdy pracownik podmiotu posiada wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwraca uwagę na czynniki  ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci. 
2. Każdy pracownik w przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka przekazuję tę informację pracownikowi  odpowiedzialnemu za ochronę dziecka, który podejmuje rozmowę z opiekunem. W trakcie rozmowy z opiekunem  przekazuje informacje na temat dostępnej oferty wsparcia i motywuje do przyjęcia wsparcia.  3. Pracownik odpowiedzialny za ochronę dziecka oraz pracownik mający bieżący kontakt z dzieckiem, monitoruje  sytuację i dobrostan dziecka. 

• 4 

Do obowiązków osoby odpowiedzialnej za standardy ochrony dzieci należy: 

1) dbałość o udostępnienie standardów ochrony dzieci na stronie internetowej podmiotu oraz na jego terenie; 2) przygotowanie pracownika podmiotu do stosowania standardów ochrony dzieci przed przystąpieniem do pracy  albo po dokonaniu jakichkolwiek zmian w standardach; 

3) delegowanie zadań oraz odpowiedzialności związanych z realizacją standardów ochrony dzieci w podmiocie do  

odpowiednich jednostek oraz monitoring ich realizacji; 

6

4) prowadzenie ewidencji pracowników podmiotu, którzy zapoznali się ze standardami ochrony dzieci przed  przystąpieniem do pracy albo po dokonaniu w niej zmian; 

5) przegląd standardów ochrony dzieci w porozumieniu i współpracy z kierownictwem, pracownikami podmiotu  oraz dziećmi i w miarę możliwości ich rodzicami/opiekunami; 

6) monitorowanie czy występują trudności w stosowaniu standardów; 

7) koordynowanie prac związanych z aktualizacją standardów. 

• 5 

Koordynator bezpieczeństwa w Internecie ma za zadanie zapewnić: 

1) opracowanie zasad bezpiecznego korzystania z Internetu na terenie działalności podmiotu;  2) dostępność opracowanych zasad zarówno dla pracowników jak i dzieci; 

3) bezpieczne warunki korzystania z Internetu na komputerach znajdujących się w podmiocie; 4) instalację oraz regularną, przynajmniej raz w miesiącu, aktualizację oprogramowania blokującego dostęp treści  szkodliwych i nieodpowiednich do wieku dzieci; 

5) sprawdzenie, co najmniej raz na miesiąc, czy na komputerach ze swobodnym dostępem do sieci Internet znajdują  się treści szkodliwe i nieodpowiednie do wieku podopiecznych; 

6) cykliczne, przynajmniej raz na kwartał, spotkanie z dziećmi poświęcone zasadom bezpiecznego korzystania z  Internetu. 

• 6. 

Do osoby odpowiedzialnej za ochronę dziecka należy, stosowne do sytuacji: 

1) przyjęcie zgłoszenia o wystąpieniu czynnika ryzyka zagrożenia dobra dziecka; 

2) przyjęcie zgłoszenia o ujawnieniu symptomów krzywdzenia dziecka lub krzywdzeniu dziecka; ujawnionych lub zgłoszonych incydentach lub zdarzeniach zagrażających dobru dziecka, udokumentowanie ich,  weryfikacja oraz informowanie kierownictwa podmiotu o wynikach poczynionych ustaleń; 

3) przyjęcie zgłoszenia o podejrzeniu lub niewłaściwym udostępnieniu; rozpowszechnianiu lub wykorzystaniu  wizerunku dziecka lub ujawnione na tym tle problemy; 

4) zainicjowanie interwencji;  

5) zawiadomienie zespołu interdyscyplinarnego w celu wszczęcie procedury „Niebieskiej Karty;  7

6) zawiadomienie sądu opiekuńczego;  

7) złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego;  8) prowadzenie ewidencji zdarzeń oraz interwencji, zabezpieczanie dokumentacji. 

• 7. 

Do osoby odpowiedzialnej za udzielanie wsparcia dziecku należy: 

1) opracowanie planu pomocy dziecku; 

2) współpraca ze specjalistami udzielającymi wsparcia; 

3) monitorowanie wsparcia udzielanego dziecku. 

• 8. 

1. W każdym przypadku, niezależnie od podstawy zatrudnienia lub nawiązania współpracy, podmiot ustala dane  kandydata na pracownika, jego kwalifikacje oraz kompetencje do pracy z dzieckiem.  
2. Przed zatrudnieniem osoby w podmiocie lub nawiązaniem współpracy w innej formie i powierzeniem kandydatowi  obowiązków polegających na pracy z dzieckiem podmiot ustala także czy występuje z jego strony ryzyko stworzenia  zagrożenia dla dobra i bezpieczeństwa dziecka. Nadto ustala, czy kandydat podziela wartości podmiotu dotyczące  poszanowania dzieci oraz ich praw.  

• 9. 

W trakcie rekrutacji należy uzyskać: 

1) dane osobowe kandydata, takie jak imię (imiona) i nazwisko, datę urodzenia, dane kontaktowe, potwierdzone  sprawdzeniem dokumentu tożsamości; 

2) informacje dotyczące: 

1. a) wykształcenia kandydata/kandydatki; 
2. b) kwalifikacji zawodowych kandydata/kandydatki; 
3. c) przebiegu dotychczasowego zatrudnienia kandydata/kandydatki. 
4. W celu uzyskania dodatkowych informacji o kandydatce/kandydacie podmiot może wystąpić do niego/do niej o  

przedstawienie referencji z poprzednich miejsc zatrudnienia (od poprzedniego pracodawcy) lub wskazanie kontaktu w  8

celu pozyskania rzeczonych referencji. Nieprzedłożenie ww. dokumentu nie może jednak wywoływać negatywnych  konsekwencji dla kandydata lub kandydatki. 

5. Przed nawiązaniem współpracy z daną osobą, podmiot przestrzega obowiązku wynikającego z art. 21 ustawy o  przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich. 
6. Zgodnie z Art. 6 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. z 2003, poz. 1068 ze zm.) pracodawca ma prawo do uzyskania informacji o osobach, których dane osobowe zgromadzone zostały w Rejestrze  Karnym, w zakresie niezbędnym dla zatrudnienia, co do którego z przepisów ustawy wynika wymóg niekaralności,  korzystania z pełni praw publicznych, a także ustalenia uprawnienia do zajmowania określonej funkcji.  7. Zgodnie z Art. 21 ust. 3, Dz. U. z 2023 r. 1304 ze zm. w zajęciach sportowych, treningach, zgrupowaniach, zawodach sportowych lub jakiejkolwiek innej aktywności sportowej związanych z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem małoletnich lub z opieką nad nimi, organizowanych przez podmiot mogą brać udział wyłącznie trenerzy, instruktorzy, nauczyciele, opiekunowie, wychowawcy i inne osoby współpracujące, którzy przedłożą zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego. W związku z powyższym każda taka osoba podejmująca zatrudnienie lub dopuszczana do w/w działalności zobowiązana jest dostarczyć do pracodawcy stosowne dokumenty. 

Figurowanie w Krajowym Rejestrze Karnym uniemożliwia podjęcie stosunku pracy w charakterze trenera, instruktora lub innej osoby współpracującej z podmiotem biorącej udział w w/w wydarzeniach. Podmiot będzie prowadził weryfikację zaświadczeń od osób zatrudnionych i współpracujących co najmniej raz na rok. 

8. Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępstwami na tle seksualnym, przed nawiązaniem z osobą stosunku pracy lub przed dopuszczeniem osoby do innej działalności związanej z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem małoletnich lub z opieką nad nimi, pracodawcy lub inni organizatorzy w zakresie takiej działalności są obowiązani do uzyskania informacji, czy dane tej osoby są zamieszczone w Rejestrze z dostępem ograniczonym lub w Rejestrze osób, w stosunku do których Państwowa Komisja do spraw przeciwdziałania wykorzystania seksualnego małoletnich poniżej lat 15 wydała postanowienie o wpisie do Rejestru. 

Zgodnie z Art. 21 ust. 2, Dz. U. z 2023 r. 1304 ze zm. każda taka osoba podejmująca zatrudnienie lub dopuszczana do w/w działalności zobowiązana jest dostarczyć do pracodawcy stosowne dokumenty. 

Figurowanie w Rejestrze Sprawców Przestępstwa na Tle Seksualnym wyklucza możliwość jakiejkolwiek współpracy z 

podmiot. 

9

9. Zgodnie z art. 221 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, podmiot jest uprawniony do żądania od osoby ubiegającej się o zatrudnienie podania danych osobowych obejmujących: imię i nazwisko, datę urodzenia, dane kontaktowe kandydata oraz gdy jest to niezbędne do wykonywania pracy określonego rodzaju lub na określonym stanowisku: wykształcenia, kwalifikacji zawodowych, przebiegu dotychczasowego zatrudnienia. 

Zgodnie z art. 221 § 4 k.p., podmiot żąda podania innych danych osobowych niż określone powyżej (w § 1), gdy jest to niezbędne do zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Dotyczy to np. adresu zamieszkania czy numeru PESEL. 

• 10 

1. Wszelkie oświadczenia złożone przez osobę, z którą ma być nawiązany stosunek pracy lub która ma działać w ramach  podmiotu, zostają włączone do akt osobowych pracownika, a w przypadku ich braku dołączone do umowy  cywilnoprawnej. 
2. Brak zgody na podpisanie wymaganych oświadczeń wyłącza możliwość nawiązania stosunku pracy lub nawiązania  każdej innej formy współpracy.  

• 11. 

Zasady bezpiecznych relacji 

1. Każdy pracownik zna i stosuje ustalone w podmiocie zasady bezpiecznych relacji pracownik–dziecko, dziecko– dziecko oraz uczestnik wydarzeń – dziecko.  
2. Każdy pracownik ma prawo zaznajomić opiekuna dziecka z zasadami bezpiecznych relacji opisanymi w ust. 1. § 12. Zasady bezpiecznych relacji pracownicy – dziecko 
3. Zasady bezpiecznych relacji pracowników z dziećmi obowiązują wszystkich pracowników, współpracowników,  stażystów i wolontariuszy, członków podmiotu, a także każdą dorosłą osobę mającą kontakt z dziećmi znajdującymi się  pod opieką podmiotu, jeśli kontakt ten jest związany z działalnością podmiotu. 
4. Naczelną zasadą wszystkich czynności podejmowanych przez pracowników jest działanie dla dobra dziecka i w jego  najlepszym interesie. 

10

3. Każdy pracownik traktuje dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego godność i indywidualne potrzeby. 4. Niedopuszczalne jest stosowanie przemocy wobec dziecka w jakiejkolwiek formie. 
4. Niedopuszczalne jest nawiązywanie z dzieckiem jakichkolwiek relacji o charakterze seksualnym czy  romantycznym. 
5. Każdy pracownik działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych podmiotu oraz swoich  kompetencji.  
6. Każdy pracownik jest zobowiązany do utrzymywania profesjonalnej relacji z dzieckiem i każdorazowego  rozważenia, czy reakcja, komunikat bądź działanie wobec dziecka są adekwatne do sytuacji, bezpieczne, uzasadnione i  sprawiedliwe wobec innych dzieci. Wszelkie działania względem dziecka powinny być prowadzone w sposób otwarty i  przejrzysty dla innych, aby zminimalizować ryzyko błędnej interpretacji zachowania. 

• 13. Komunikacja z dziećmi 

Każdy pracownik w komunikacji z dzieckiem: 

1) zachowuje cierpliwość i szacunek wobec dziecka; 

2) uważnie słucha dzieci i udziela im odpowiedzi adekwatnych do ich wieku i danej sytuacji; 3) zwraca się do dziecka po imieniu (nie nazwisku lub numerze na koszulce); 

4) podejmując decyzje dotyczące dziecka, informuje je o tym i stara się brać pod uwagę jego oczekiwania; 5) szanuje prawo dziecka do prywatności. Jeśli konieczne jest odstąpienie od zasady poufności, aby chronić dziecko, informuje je o tym najszybciej jak to możliwe; 

6) dba o to, aby w przypadku dostępności innych pracowników, być w zasięgu ich wzroku lub słuchu kiedy  prowadzi aktywności z dziećmi. W wyjątkowych i uzasadnionych sytuacjach, kiedy musi zostać z dzieckiem sam  na sam, zawsze powiadamia o tym inni pracownicy oraz informuje, w którym dokładnie miejscu będzie  przebywać wraz z dzieckiem; 

7) zapewnia dziecko że jeśli czuje się niekomfortowo w jakiejś sytuacji, wobec konkretnego zachowania czy słów,  może o tym powiedzieć temu pracownikowi lub wskazanej osobie i może oczekiwać odpowiedniej reakcji i/lub  pomocy; 

8) nie zawstydza, nie upokarza, nie lekceważy i nie obraża dziecka; 

9) nie krzyczy na dziecko, a w sytuacji wynikającej z zagrożenia bezpieczeństwa dziecka lub innych dzieci reaguje w  inny stanowczy, zdecydowany sposób; 

11

10) nie ujawnia informacji wrażliwych dotyczących dziecka wobec osób nieuprawnionych, w tym wobec innych  dzieci. Obejmuje to wizerunek dziecka, informacje o jego/jej sytuacji rodzinnej, ekonomicznej, medycznej,  opiekuńczej i prawnej; 

11) nie zachowuje się w obecności dzieci w sposób niestosowny. Obejmuje to używanie wulgarnych słów, gestów i  żartów, czynienie obraźliwych uwag, nawiązywanie w wypowiedziach do aktywności bądź atrakcyjności  seksualnej oraz wykorzystywanie wobec dziecka relacji władzy lub przewagi fizycznej (zastraszanie,  przymuszanie, groźby). 

• 14. Działania z dziećmi 

Każdy pracownik w działaniach z dziećmi: 

1) jest zobowiązany do jawności każdorazowego kontaktu z dziećmi; 

2) swoim zachowaniem daje przykład dzieciom i jest dla nich wzorem do naśladowania; 

3) docenia i szanuje wkład i wysiłek dzieci, nie koncentruje się wyłącznie na wydajności i wynikach, nie obwinia  dzieci za przegraną; 

4) aktywizuje dzieci i traktuje je równo bez względu na ich warunki fizyczne potrzebne do uprawiania sportu oraz  płeć, orientację seksualną, sprawność/niepełnosprawność, status społeczny, etniczny, kulturowy, religijny i  światopogląd; 

5) stosuje reguły fair play i zachęca innych do ich przestrzegania; 

6) szanuje prywatność dzieci, w szczególności nie wchodzi do toalet, pod prysznice i do szatni gdy przebywają tam  dzieci; 

7) stawia na pierwszym miejscu dobrostan dzieci i ich radość z uprawiania sportu; 

8) informuje kierownictwo podmiotu o wszystkich ryzykownych sytuacjach, które obejmują zauroczenie dziecka  pracownikiem lub pracownika dzieckiem. W przypadku bycia świadkiem takiej sytuacji, reaguje stanowczo i z  wyczuciem. 

9) nie wywiera presji w celu osiągnięcia korzystnych wyników za wszelką cenę, bez zwracania uwagi na możliwe  negatywne konsekwencje, w szczególności nie zachęca do treningu czy zawodów w przypadku kontuzji; 10) nie uzależnia wartości dzieci od wyników w sporcie; 

11) unika faworyzowania dzieci i nie otacza ich osobistą opieką, której nie potrzebują; 

12

12) nie nawiązuje z dzieckiem jakichkolwiek relacji romantycznych lub seksualnych ani nie składa mu propozycji o  nieodpowiednim charakterze. Obejmuje to także seksualne komentarze, żarty, gesty oraz udostępnianie dzieciom treści erotycznych i pornograficznych bez względu na ich formę. 

13) nie utrwala wizerunku dziecka (filmowanie, nagrywanie głosu, fotografowanie) dla potrzeb prywatnych. Dotyczy  to także umożliwienia osobom trzecim utrwalenia wizerunków dzieci, jeśli kierownictwo podmiotu nie zostało o  tym poinformowane, nie wyraziło na to zgody i nie uzyskał zgód rodziców/opiekunów prawnych oraz samych  dzieci. 

14) nie proponuje dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych substancji, jak również nie używa ich w  obecności dzieci. 

15) nie przyjmuje pieniędzy ani prezentów od dziecka oraz rodziców/opiekunów prawnych dziecka. Nie wchodzi w  relacje jakiejkolwiek zależności wobec dziecka lub rodziców/opiekunów dziecka, które mogłyby prowadzić do  oskarżeń o nierówne traktowanie bądź czerpanie korzyści majątkowych i innych. 

• 15. Kontakt fizyczny z dziećmi 

1. Każdy pracownik w kontakcie fizycznym z dziećmi: 

1) w sytuacji, w której musi dotknąć dziecko, aby skorygować jego postawę, uprzednio wyjaśnia co i z jakiego  powodu będzie robił; 

2) jest zawsze przygotowany na wyjaśnienie swoich czynności i gestów względem dziecka; 3) zachowuje szczególną ostrożność wobec dzieci, które doświadczyły nadużycia i krzywdzenia, w tym seksualnego, fizycznego bądź zaniedbania.  

13

4) nie ukrywa i zachowuje jawność utrzymywania kontaktów z dzieckiem.  

5) w sytuacjach wymagających czynności pielęgnacyjnych i higienicznych wobec dziecka, unika innego niż  niezbędny kontaktu fizycznego z dzieckiem. Należy zadbać o to, aby podczas każdej czynności pielęgnacyjnej i  higienicznej była obecna inna osoba z podmiotu. Jeśli pielęgnacja i opieka higieniczna nad dziećmi należą do  obowiązków pracownika, jest on odpowiednio przeszkolony. 

6) dba o to, aby w przypadku konieczności indywidualnej opieki fizjoterapeuty, zapewnić w miarę możliwości  obecność drugiej osoby dorosłej, np. lekarza, innego członka sztabu medycznego lub członka sztabu  trenerskiego. W takich sytuacjach dorosły nigdy nie powinien zostawać sam z dzieckiem ani nawet sam w  obecności drugiego, towarzyszącego dziecka. 

7) nie bije, nie szturcha, nie popycha, nie szarpie, nie kopie, nie klepie, ani w jakikolwiek sposób nie narusza  integralności fizycznej dziecka 

8) nie dotyka dziecka w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity lub niestosowny. 9) nie angażuje się w takie aktywności jak łaskotanie, udawane walki z dziećmi czy brutalne zabawy fizyczne. 2. Podczas dłuższych niż jednodniowe wyjazdów i wycieczek niedopuszczalne jest spanie pracownika z dzieckiem w  jednym łóżku lub w jednym pokoju. Zawsze przyjmujemy zasadę współpracy z organizatorem, który zapewni  zakwaterowanie dzieci z dziećmi, a trenerów z trenerami. 

• 16. Korzystanie z szatni i łazienek 

1. Jeśli zajęcia lub zawody odbywają się w nieznanym pracownikowi do tej pory obiekcie, należy przed wyjazdem zdobyć  informacje dotyczące tego, czy dzieci mają wydzieloną łazienkę i szatnię na wyłączność, czy też są one udostępnione  14

publicznie. W tym drugim przypadku, podejmujemy działania mające na celu ochronę dzieci przed możliwymi  zagrożeniami. 

2. Dorosłym nie wolno przebierać się w obecności dzieci ani znajdować się w szatni i łazience, gdy dzieci są rozebrane.  Osoby dorosłe, w tym trenerzy lub opiekunowie, nie mogą korzystać z szatni i prysznica znajdujących się w tych samych  pomieszczeniach co szatnie i prysznice przeznaczone dla dzieci. Należy zminimalizować ryzyko poprzez oddzielenie  przestrzeni lub wyznaczenie godzin korzystania z nich tylko przez dzieci. 
3. W przypadku zajęć koedukacyjnych zapewniamy dzieciom osobne łazienki i szatnie.  
4. Używanie telefonów komórkowych lub sprzętu z funkcją nagrywania przez trenerów lub opiekunów jest  całkowicie zabronione w szatniach i łazienkach. Dzieci tłumaczymy dlaczego nie ma potrzeby korzystać z  telefonów w tych miejscach. W przypadku, gdy dzieci uzyskują pozwolenie na używanie telefonów, należy im  przekazać informacje dotyczące bezpiecznego i odpowiedzialnego korzystania z nich. 
5. Rodzic /opiekun może wejść do przebieralni gdy: 

1) zna zasady bezpiecznych relacji; 

2) jest to konieczne; 

3) rodzic jest tej samej płci co pozostali zawodnicy; 

4) trener został o tym poinformowany; 

5) w miarę możliwości powinien towarzyszyć mu co najmniej jeden pracownik. 

3. Jeżeli dziecko czuje się niekomfortowo, przebierając się lub biorąc prysznic na terenie obiektu prowadzonego  przez podmiot, nie należy wywierać presji na dziecko, zmuszać do tych czynności. Zamiast tego należy je  zachęcać do wykonywania tych czynności w domu1.  
4. Jeśli dziecko z niepełnosprawnością musi korzystać z w/w pomieszczeń, należy upewnić się, że spełniają one  wymogi dostępności, że dziecko z niepełnosprawnością i jego opiekun są zaangażowani w podejmowanie decyzji  oraz czy i jak należy im pomóc. Należy ustalić, sposób porozumiewania się z dzieckiem, w tym jak komunikuje  zgodę na oferowaną pomoc.  
5. Należy reagować na zgłaszane zachowania ośmieszające i zawstydzające między zawodnikami – rozbieranie się  dla “zabawy”, komentarze dotyczące wyglądu, wynikające np. z różnego stopnia rozwoju poszczególnych dzieci. 

• 17. Kontakty poza zajęciami 

1 Chodzi o sytuację gdy dziecko przychodzi na zajęcia a po ich zakończeniu wraca do domu. 

15

1. Co do zasady kontakt pracownika z dzieckiem powinien odbywać się wyłącznie w godzinach pracy i dotyczyć celów  mieszczących się w zakresie obowiązków pracownika. 
2. Pracownikowi nie wolno zapraszać dziecka do swojego miejsca zamieszkania ani spotykać się z nim poza godzinami  pracy.  
3. Pracownikowi wolno kontaktować się z dziećmi poprzez prywatne kanały komunikacji (prywatny telefon, e-mail,  komunikatory, profile w mediach społecznościowych). Jeżeli nawiązanie kontaktu jest konieczne, właściwą formą  komunikacji z dziećmi i ich opiekunami poza godzinami pracy są kanały służbowe (e-mail, telefon służbowy). Jeśli  podmiot nie posiada telefonów służbowych istnieje możliwość komunikacji z dzieckiem przez kanały internetowe (np.  grupy w mediach społecznościowych, mailingi) wyłącznie, jeśli w grupie lub w gronie odbiorców jest jeszcze jedna osoba  dorosła, lub odbiorcami jest co najmniej dwoje dzieci. Każdorazowo musi być to kontakt jawny, odbywany za wiedzą  kierownictwa podmiotu. 
4. Jeśli jest to konieczne, spotkanie z dzieckiem poza godzinami pracy, pracownik musi poinformować o tym  kierownictwo podmiotu, a rodzic/opiekun dziecka musi wyrazić zgodę na taki kontakt. 
5. Jeśli dziecko i jego opiekun dzieci są osobami bliskimi lub znajomymi pracownika, podczas kontaktów towarzyskich,  pracownik ten jest zobowiązany do zachowania w poufności wszystkich informacji dotyczących innych dzieci oraz ich  opiekunów. 
6. Zabrania się pracownikowi podróży z dzieckiem bez jego opiekuna. Nie dotyczy to podróży związanych z wyjazdem na  zgrupowanie, obóz, zawody.  
7. W przypadku treningów indywidualnych konieczna jest zgoda opiekuna oraz rekomendowana obecność jeszcze  jednego dorosłego podczas takiego treningu. W miarę możliwości treningi indywidualne powinny odbywać się  równolegle (dwoje podopiecznych i dwóch trenerów w miejscu treningu).  

• 18. Bezpieczeństwo podczas wyjazdów lub obozów   

1. Każdy pracownik podczas wyjazdów lub obozów: 

1) dba o bezpieczeństwo i dobre samopoczucie dzieci. W tym celu podejmuje działania mające na celu  wyeliminowanie zagrożeń podczas transportu i w miejscu zakwaterowania; 

2) zawsze wie co robią dzieci i gdzie przebywają;  

3) jest uważny na fizyczne i emocjonalne potrzeby dzieci oraz pomaga w ich zabezpieczeniu. Upewnia się, że dzieci  

wiedzą komu mogą zgłaszać swoje obawy lub niewłaściwe zachowania;  

16

4) zgłasza wszelkie obawy dotyczące bezpieczeństwa i dobrego samopoczucia dzieci do kierownictwa lub osoby  wyznaczonej – odpowiedzialnej za bezpieczeństwo dzieci;  

2. Niedopuszczalne jest opuszczenie przez dziecko grupy tylko z jednym dorosłym (opiekunem/członkiem sztabu), chyba  że dotyczy to członka rodziny i zostało to wcześniej uzgodnione z rodzicem dziecka lub wymagają tego względy  bezpieczeństwa; 
3. Zawsze dbamy o odpowiednie rozlokowanie dzieci w pokojach. Staramy się by cała grupa mieszkała na jednym piętrze, a jeżeli to niemożliwe zapewniamy, że co najmniej jeden opiekun mieszka na każdym piętrze zajmowanym przez dzieci.  

4. Niedopuszczalne jest spanie z dzieckiem w jednym łóżku lub w jednym pokoju. Jeżeli ze względów organizacyjnych  obiektu, w którym odbywa się wypoczynek, dzieci wymagające opieki muszą zostać umieszczone w pokojach kilku lub  kilkunastoosobowych, dopuszczamy, aby w pokoju z dziećmi dla ich bezpieczeństwa spało również 2 opiekunów, o ile  możliwe tej samej płci.  

5. Osoby niepełnoletnie pełniące rolę kadry (trenerzy, sędziowie) są zakwaterowane w oddzielnych pokojach (nie z  dziećmi i nie z dorosłymi);  
6. Zawodnicy i pracownicy są zakwaterowani w osobnych pokojach.  
7. Niedozwolone jest pozostawianie dzieci samych na noc w pokoju opiekuna (z wyjątkiem członków rodziny – za zgodą  rodzica);  
8. Przed wejściem do pokoi zawodników pracownik zawsze puka sygnalizując swoją chęć wejścia.  9. Pracownik unika sytuacji pobytu w pokoju sam na sam z zawodnikiem/zawodniczką. Jeśli taka sytuacja ma miejsce,  należy zostawić otwarte drzwi. 
9. Podczas wyjazdu lub obozu uwzględnia się bezpieczeństwo dzieci na nich przebywających. 11. Jesteśmy szczególne  uważani, jeśli mają kontakt ze sprzętem, oraz zapewnia się dostęp do szybkiej pomocy medycznej (dostęp do apteczki  pierwszej pomocy, możliwość wezwania pogotowia); 

17

• 19. Bezpieczeństwo w kontaktach online 

1. Pracownik jest świadomy cyfrowych zagrożeń i ryzyka wynikającego z rejestrowania prywatnej aktywności w  sieci przez aplikacje i algorytmy, ale także własnych działań w Internecie.  

2. Pracownik nie może używać swoich prywatnych kont w mediach społecznościowych do publikowania informacji  związanych z pracą z dziećmi. Wszelka tego rodzaju komunikacja jest prowadzona poprzez oficjalne media  społecznościowe podmiotu. Publikując komentarze na portalach społecznościowych każdy pracownik kieruje się  rozwagą, i ocenia czy nie zagraża to dobru dziecka i nie wyrządzi mu krzywdy. 
3. Pracownikowi nie wolno nawiązywać kontaktów z dzieckiem znajdującym się pod opieką podmiotu poprzez  przyjmowanie bądź wysyłanie zaproszeń w mediach społecznościowych dla celów innych niż służbowe. 4. W trakcie zajęć czy innych aktywności, dzieci nie powinny używać urządzeń elektronicznych2.  5. Komunikacja online powinna odbywać się w miarę możliwości za pośrednictwem rodziców lub opiekunów. W  przypadku, kiedy nie jest to możliwe, należy uzyskać zgodę w/w osób oraz dziecka na komunikację bezpośrednią,  pamiętając o tym, że bezpośrednia komunikacja z dzieckiem za pośrednictwem poczty elektronicznej bądź zamkniętych  grup służących komunikacji z dziećmi (np. Whatsapp, Messenger), jest możliwa wyłącznie, jeśli w grupie lub w gronie  odbiorców jest jeszcze jedna osoba dorosła, lub odbiorcami jest co najmniej dwoje dzieci. Każdorazowo musi być to  kontakt jawny. 
4. Wiadomości powinny ograniczać się wyłącznie do komunikacji związanej bezpośrednio z uczestnictwem dziecka  w treningu bądź zawodach. W szczególności nie należy przesyłać niczego co osoba trzecia mogłaby uznać za wiadomość  o charakterze seksualnym. Jeśli trener chce udzielić informacji zwrotnej dotyczącej postępów w osiąganiu celów  treningowych, powinien to zrobić w bezpośrednim kontakcie z dzieckiem.  
5. Bezwzględnie zabronione jest komunikowanie się z dziećmi poprzez czaty internetowe, strony z grami,  komunikatory internetowe, za wyjątkiem sytuacji opisanej w pkt. 5. 

2 Chodzi o zapobieżenie nagrywaniu, robieniu zdjęć. 

18

• 20. Zasady bezpiecznych relacji między dziećmi 

1. Tu opisz jakie zasady znajdują zastosowanie do kontaktów między dziećmi. 

2. Ewaluacja i weryfikacja zasad bezpiecznych relacji pomiędzy dziećmi odbywa się nie rzadziej niż raz na dwa lata, w tym  po każdej sytuacji kryzysowej, jeśli w podmiocie podjęto interwencję z powodu krzywdzenia rówieśniczego. 

• 21. Zasady bezpiecznych relacji uczestnik wydarzeń – dziecko 

1. Tu opisz jakie zasady znajdują zastosowanie do relacji uczestnik wydarzeń – dziecko 

19

2. Kierownictwo podmiotu umożliwia zapoznanie się uczestników wydarzeń ze standardami poprzez zamieszczenie treści na stronie internetowej podmiotu. W przypadku organizacji imprezy masowej, obowiązek zapoznania się ze standardami  umieszczany jest w regulaminie imprezy masowej.  
3. Kierownictwo podmiotu jest zobowiązane do organizacji wydarzeń sportowych uwzględniając: 1) właściwą komunikację pomiędzy uczestnikami wydarzenia, 

2) przestrzeganie przez uczestników wydarzeń zasad analogicznych do relacji pracownika z dzieckiem określonych  w § 8, 

3) Kierownictwo podmiotu ma obowiązek podjąć działania mające na celu usunięcie z wydarzeń sportowych osoby  zakłócające porządek, zachowujące się w sposób wulgarny i naruszające zasady określone w ust. 2.  

• 22. Szkolenia 

1. Pracownik posiada wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwraca uwagę na czynniki ryzyka i symptomy  krzywdzenia dzieci.  
2. Pracownik uczestniczy w organizowanych lub rekomendowanych przez dyrekcję szkoleniach dotyczących ochrony  dzieci. Szkolenia są dostoswane do roli jaką pracownik pełnią w podmiocie.  
3. Osoby pracujące z dziećmi przechodzą specjalistyczne szkolenie, które dotyczy tematyki związanej z ich obowiązkami  względem dzieci znajdujących się pod ich opieką.  
4. Po aktualizacji standardów pracownicy są informowani o wprowadzanych zmianach, a w razie potrzeby szkolenie jest  powtarzane. 
5. Każdy nowo przyjęty pracownik oraz raz na 2 lata każdy pracownik pracujący z dziećmi przechodzi szkolenie w  zakresie zapisów Standardów ochrony dzieci (obowiązujące zasady i procedury).  

Rozdział III 

Procedury interwencji w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa dziecka 

20

• 23. 

1. Procedury interwencji mają na celu wspieranie pracowników w realizowaniu prawnego i społecznego obowiązku  reagowania w sytuacji podejrzenia krzywdzenia dziecka.  
2. Celem interwencji jest zatrzymanie krzywdzenia dziecka, udzielenie mu ochrony w celu zapewnienia mu  bezpieczeństwa  
3. Zagrożenie bezpieczeństwa dzieci może przybierać różne formy, z wykorzystaniem różnych sposobów kontaktu i  komunikowania. 
4. Na potrzeby niniejszego dokumentu przyjęto następującą kwalifikację zagrożenia bezpieczeństwa dzieci: 1) przestępstwo na szkodę dziecka (np. wykorzystanie seksualne, znęcanie się nad dzieckiem), 2) inna forma krzywdzenia, niebędąca przestępstwem, taka jak np. krzyk, kary fizyczne, poniżanie, 3) zaniedbanie potrzeb życiowych dziecka (np. związanych z żywieniem, higieną czy zdrowiem). 
5. Na potrzeby niniejszego dokumentu wyróżniono procedury interwencji w przypadku podejrzenia działania na szkodę  dziecka przez: 

1) osoby dorosłe (pracownicy, inne osoby trzecie, rodziców/opiekunów prawnych), 

2) inne dziecko. 

• 24. 

1. Osobą odpowiedzialną za prowadzenie interwencji jest kierownictwo podmiotu, które, może powierzyć wykonywanie  do tego zadania innej osobie. 
2. W przypadku powzięcia przez pracownika podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, lub zgłoszenia takiej okoliczności  przez dziecko lub opiekuna dziecka, pracownik ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej i przekazania uzyskanej  informacji osobie odpowiedzialnej za prowadzenie interwencji. Notatka ma formę pisma lub maila. 3. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony osoby odpowiedzialnej za prowadzenie interwencji, wówczas działania opisane w niniejszym rozdziale podejmuje osoba, która dostrzegła krzywdzenie lub do której zgłoszono podejrzenie krzywdzenia. 4. Do udziału w interwencji można włączyć specjalistów, w szczególności psychologów i pedagogów aby skorzystać z ich  profesjonalnej pomocy podczas rozmowy z dzieckiem o trudnych doświadczeniach3. 

• 25. 

3 Zaproszenie specjalistów musi być zgodne z obowiązującymi przepisami. 

21

5. Osoba odpowiedzialna za prowadzenie interwencji informuje opiekunów o ciążącym na niej obowiązku zgłoszenia  podejrzenia krzywdzenia dziecka do odpowiedniej instytucji (prokuratura/policja lub sąd rodzinno-opiekuńczy, lub  najbliższy ośrodek pomocy społecznej). Jeżeli poinformowanie opiekuna dziecka jest sprzeczne z dobrem dziecka lub  niemożliwe, odstępuje się od tego obowiązku. 
6. Po poinformowaniu opiekunów zgodnie z punktem poprzedzającym, osoba odpowiedzialna za interwencję składa  zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa do prokuratury i/lub policji lub wniosek o wgląd w sytuację rodziny do sądu  rejonowego, wydziału rodzinnego i nieletnich oraz ośrodka pomocy społecznej. 
7. Dalsze czynności są podejmowane przez właściwe instytucje, zgodnie z ich kompetencjami. 

• 26.  

1. Z przebiegu każdej interwencji sporządza się kartę interwencji, której wzór stanowi Załącznik [nr 1] do niniejszych  standardów. Kartę załącza się do rejestru interwencji prowadzonego przez podmiot. 
2. Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych powzięły informację o krzywdzeniu  dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania poufności, wyłączając informacje przekazywane  uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych. 
3. W przypadku gdy podejrzenie zagrożenia bezpieczeństwa dziecka zgłosił opiekun dziecka, a podejrzenie to nie zostało  potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować opiekunów dziecka na piśmie. 
4. W zależności od potrzeb, może zostać powołany zespół w celu opracowania metod wsparcia dziecka krzywdzonego  składający się ze specjalistów i pracowników podmiotu. 

• 27. 

W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu pracownik, który  pierwszy powziął informację o zagrożeniu niezwłocznie odpowiednie służby (policja, pogotowie ratunkowe), dzwoniąc  pod numer 112. Po dokonaniu zawiadomienia sporządza kartę interwencji, którą przekazuje osobie odpowiedzialnej za  prowadzenie interwencji. 

22

• 28.  

1. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka, osoba odpowiedzialna za interwencję przeprowadza rozmowę z  dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, a w szczególności – z jego opiekunem. Osoba odpowiedzialna za interwencję podejmuje starania w celu ustalenia przebiegu zdarzenia, ale także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są spisywane w  karcie interwencji. 
2. Osoba odpowiedzialna za interwencję organizuje spotkanie/a z opiekunem dziecka (o ile opiekun nie jest osobą  stosującą przemoc), podczas którego przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o zasadności i istniejących możliwościach  skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych podmiotu lub służb. 
3. Jeżeli istnieje podejrzenie, że na szkodę dziecka popełniono przestępstwo, osoba odpowiedzialna za interwencję  sporządza zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo jednostce  policji lub prokuratury. 

• 29. 

1. W przypadku, gdy z rozmowy z opiekunem wynika, że nie jest zainteresowany udzieleniem pomocy dziecku, ignoruje  zdarzenie lub w inny sposób nie wspiera dziecka, które doświadczyło krzywdzenia, osoba odpowiedzialna za interwencję  sporządza wniosek o wgląd w sytuację rodziny, który kieruje do sądu rodzinnego właściwego ze względu na miejsce  zamieszkania dziecka. 
2. W przypadku, gdy z przeprowadzonych ustaleń wynika, że opiekun dziecka zaniedbuje jego potrzeby psychofizyczne  lub rodzina jest niewydolna wychowawczo (np. dziecko chodzi w nieadekwatnych do pogody ubraniach, opuszcza  miejsce zamieszkania bez nadzoru osoby dorosłej), rodzina stosuje przemoc wobec dziecka (rodzic/inny domownik  krzyczy na dziecko, stosuje klapsy lub podobnego rodzaju kary fizyczne), należy poinformować ośrodek pomocy  społecznej o tym fakcie oraz potrzebie udzielenia pomocy rodzinie. Nadto gdy niespełnianie potrzeb wynika z sytuacji  ubóstwa, ma miejsce przemoc i zaniedbanie – należy także powiadomić o konieczności wszczęcia procedury „Niebieskie  Karty”. 

• 30 

23

1. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez pracownika podmiotu, osoba ta zostaje odsunięta od wszelkich form kontaktu z dziećmi (nie tylko dzieckiem pokrzywdzonym) do czasu wyjaśnienia sprawy. 2. W przypadku gdy jest oczywiste, że pracownik podmiotu dopuścił się wobec dziecka innej formy krzywdzenia niż  popełnienie przestępstwa na jego szkodę, i nie zachodzi potrzeba natychmiastowego powiadamiania właściwych  instytucji, osoba odpowiedzialna za interwencję bada wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności wysłuchuje osobę  podejrzewaną o krzywdzenie, dziecko pokrzywdzone oraz innych świadków zdarzenia.  

3. Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych powzięły informację o krzywdzeniu  dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając  informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych. 

• 31. Krzywdzenie rówieśnicze 

1. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne dziecko przebywające na terenie podmiotu (np. na zajęciach  grupowych) należy przeprowadzić rozmowę z dzieckiem podejrzewanym o krzywdzenie oraz jego opiekunem a także  oddzielnie z dzieckiem krzywdzonym i jego opiekunem. Ponadto należy porozmawiać z innymi osobami mającymi wiedzę  o zdarzeniu.  
2. W trakcie rozmów należy dążyć do ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i  fizyczne dziecka krzywdzonego. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji. Sporządza się dwie odrębne karty  interwencji dla dziecka krzywdzącego oraz krzywdzonego. 
3. Wspólnie z opiekunem dziecka krzywdzącego należy opracować plan naprawczy, celem zmiany niepożądanych  zachowań. 
4. Z opiekunem dziecka krzywdzonego należy opracować plan zapewnienia mu bezpieczeństwa, włączając w ten plan  sposoby odizolowania dziecka od źródeł zagrożenia. 

24

5. W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka samo nie jest  krzywdzone przez opiekuna, innych dorosłych bądź inne dzieci. W przypadku potwierdzenia takiej okoliczności należy  podjąć stosowną interwencję także w stosunku do tego dziecka. 
6. W przypadku, gdy dziecko krzywdzące nie uczestniczy w działaniach podmiotu (jest osobą „z zewnątrz”) należy  porozmawiać z dzieckiem krzywdzonym, innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu, a także z opiekunami dziecka  krzywdzonego celem ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka.  Kierownictwo podmiotu organizuje spotkanie/a z opiekunem dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o  potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych podmiotu lub służb oraz o sposobach  reakcji na zdarzenie (poinformowanie sądu rodzinnego, poinformowanie szkoły, poinformowanie opiekunów dziecka  krzywdzącego). 

• 32.  

1. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku od 13 do 17 lat, a jego zachowanie nosi znamiona czynu karalnego, należy o zdarzeniu poinformować pisemnie właściwy ze względu na jego miejsce zamieszkania  sąd rodzinny lub policję. 
2. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko powyżej lat 17, a jego zachowanie nosi znamiona  przestępstwa, o zdarzeniu należy pisemnie poinformować właściwą miejscowo jednostkę policji lub prokuratury. 

• 33. 

W przypadku zgłoszenia/ujawnienia treści nielegalnych, szkodliwych lub nieodpowiednich do wieku, lub w przypadku  zdarzeń godzących w bezpieczeństwo dzieci związanych z korzystaniem z Internetu należy: 

1) powiadomić opiekuna dziecka skrzywdzonego i dziecka udostępniającego treści; 

2) zdarzenie zarejestrować, przeanalizować oraz odpowiednio udokumentować;  

3) powiadomić policję/sąd rodzinny w przypadku podejrzenia popełnienia czynu zabronionego; 4) zapewnić bezpieczeństwo i wsparcie dziecku poszkodowanemu. 

25

• 34. Plan wsparcia 

Tutaj wpisz Twój przepis na podstawie poniższych wytycznych 

Rozdział IV 

Zasady dostępu dzieci do Internetu 

• 35 

26

1. Za zagrożenia związane z użytkowaniem przez dzieci Internetu i mediów elektronicznych uznaje się:  1) dostęp do treści nielegalnych, min. materiałów przedstawiających seksualne wykorzystywanie dziecka; materiały  przedstawiające twardą pornografię, treści propagujące rasizm i ksenofobię, inne nielegalne treści skierowane  przeciwko bezpieczeństwu dzieci, na przykład: propagowanie lub pochwalanie zachowań o charakterze  pedofilskim, materiały utrwalające wizerunek nagiej osoby lub osoby w trakcie czynności seksualnej przy użyciu  przemocy, groźby bezprawnej lub podstępu albo rozpowszechniane bez jej zgody, treść pornograficzne  udostępniane małoletniemu, uwodzenie dziecka poniżej 15 r.ż. przez Internet, tzw. child grooming, zjawisko  szantażu na tle seksualnym (określane również jako „sextortion”).  

2) dostęp do treści szkodliwych i nieodpowiednich m.in. treści obrazujących przemoc, obrażenia fizyczne,  prezentujących drastyczne sceny, śmierć, okrucieństwo wobec zwierząt, treści nawołujących do podejmowania  działań autodestrukcyjnych (samookaleczeń, pro-ana, samobójstw, zażywania szkodliwych substancji, w tym  środków psychoaktywnych niezidentyfikowanych jednoznacznie jako narkotyki itp.), treści nawołujących do  przemocy, przestępczości, radykalizacji (również sekty) i ekstremizmu, patostreamy, treści dyskryminacyjnych  oraz pornograficznych.  

3) dostęp do szkodliwych i nieodpowiednich kontaktów online oraz usług online – m.in. presja rówieśnicza,  cyberprzemoc, grooming, szantaż na tle seksualnym, aktywność seksualna jako źródło dochodu osób nieletnich,  hazard online, reklamy niedostosowane do wieku, media społecznościowe niedostosowane do wieku.  

4) dostęp do szkodliwych i ryzykownych zachowań – np. podejmowanie wyzwań online, seksting, wywieranie presji, stosowanie przemocy z wykorzystaniem technologii informacyjnych i komunikacyjnych. 

2. Jeśli podmiot ma własną siedzibę, w której udostępnia sieć wi-fi rozwiązania organizacyjne na poziomie placówki  bazują na aktualnych standardach bezpieczeństwa dostęp dziecka do Internetu możliwy jest: 1) pod nadzorem pracownika podmiotu i na urządzeniach podmiotu; 

2) bez nadzoru – na przeznaczonych do tego komputerach, znajdujących się na terenie podmiotu i w swobodnym  dostępie; 

3) za pomocą sieci wifi podmiotu po podaniu hasła. 

3. Nie dopuszcza się dzieci do korzystania z prywatnego sprzętu elektronicznego należącego do pracownika. Jeśli jest to  koniecznie, musi odbywać się w obecności pracownika w celu uniemożliwienia dziecku dostępu do prywatnych treści  znajdujących się na urządzeniu. 

27

4. W przypadku dostępu realizowanego pod nadzorem pracownika podmiotu, osoba ta ma obowiązek informowania  dzieci o zasadach bezpiecznego korzystania z Internetu. Pracownik czuwa także nad bezpieczeństwem korzystania z  Internetu. 

5.Podmiot zapewnia stały dostęp do materiałów edukacyjnych, dotyczących bezpiecznego korzystania z Internetu, przy  komputerach, z których możliwy jest swobodny dostęp do sieci. Koordynator bezpieczeństwa w Internecie zapewnia, aby sieć internetowa podmiotu lub sieć udostępniania dzieciom w inny sposób, była zabezpieczona przed niebezpiecznymi  treściami 

• 36 

1. Jeśli podmiot udostępnia dzieciom sprzęt elektroniczny, Koordynator bezpieczeństwa w Internecie przynajmniej raz w  miesiącu sprawdza, czy na komputerach ze swobodnym dostępem, podłączonych do Internetu nie znajdują się  niepożądane treści. W przypadku znalezienia niepożądanych treści, wyznaczona osoba stara się ustalić, kto korzystał z  komputera w czasie ich wprowadzenia. 
2. Informację o dziecku, które korzystało z komputera w czasie wprowadzenia niebezpiecznych treści, Koordynator  bezpieczeństwa w Internecie przekazuje kierownictwu podmiotu, który powiadamia opiekunów dziecka o zdarzeniu. 3. W miarę możliwości Koordynator bezpieczeństwa w Internecie przeprowadza z dziećmi cykliczne warsztaty dotyczące  bezpiecznego korzystania z Internetu. 

4 .Każdy pracownik pracujący z dziećmi czuwa nad bezpiecznym korzystaniem przez nie z mediów elektronicznych, w  szczególności pilnuje, aby dzieci nie rejestrowały ani nie publikowały wizerunku swojego lub innych dzieci przed, w  trakcie i po treningu/rozgrywkach w sposób sprzeczny z godnością dziecka, a także informuje dzieci o konieczności  rozważnego korzystania z mediów społecznościowych. 

Rozdział V 

Monitoring stosowania Standardów 

• 37. 

1. Osobą odpowiedzialną za standardy ochrony dzieci w podmiocie jest Michał Piotrowicz. 28
2. Osoba, o której mowa w punkcie poprzedzającym, jest odpowiedzialna za monitorowanie realizacji standardów,  za reagowanie na sygnały naruszenia standardów, prowadzenie i analizę rejestru zgłoszeń oraz proponowanie w  nich zmian. 
3. Osoba, o której mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu, przeprowadza wśród pracowników podmiotu, raz na 12  miesięcy, ankietę monitorującą poziom realizacji Standardów. Wzór ankiety stanowi Załącznik [nr 2] do niniejszej  standardów. 

• 38. 

1. W ankiecie pracownik może proponować zmiany standardów oraz wskazywać naruszenia standardów. 2. Osobna ankieta bądź inna forma oceny funkcjonowania standardów przeprowadzana jest wśród dzieci i ich  opiekunów [załącznik nr 3] 
2. Osoba, odpowiedzialna za standardy ochrony dzieci dokonuje opracowania ankiet lub innych form oceny z  przeznaczeniem do wypełnienia przez pracowników, dzieci i ich rodziców/opiekunów. Nadto dokonuje oceny  zgodności standardów z obowiązującymi przepisami prawnymi.  Na tej podstawie sporządza raport z  monitoringu, który następnie przekazuje kierownictwu podmiotu.  
3. Po wprowadzeniu do standardów niezbędnych zmian, są one udostępniane pracownikom, dzieciom i ich  rodzicom/opiekunom. 

Rozdział VI 

Przepisy końcowe 

• 39 

1. Standardy wchodzą w życie z dniem 15.08.2024.  
2. Standardy zostają umieszczone na stronie internetowej podmiotu (www.rajsport.pl) i udostępnione na tablicy w  siedzibie: ul. Warszawska 6, 98-200 Sieradz. 
3. Podmioty współpracujące, w przypadku, gdy ich działalność obejmuje kontakt z dziećmi, są zobowiązane do  przestrzegania niniejszej Standardów. 

29

• 40 

1. Poniżej propozycja kodeksu postępowania, który powinien być podpisywany z każdą osobą zatrudnioną w jakiejkolwiek organizacji związanej z lekką atletyką. 

Ja, osoba pracująca z dziećmi zobowiązuje się do: 

1. Szanowania godności i wartości wszystkich osób, bez względu na ich wiek, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne, płeć, niepełnosprawność, język, religię, poglądy polityczne, status majątkowy, orientację seksualną, poziom umiejętności lub inne. 
2. Przestrzegania postanowień Standardów Ochrony Dzieci i stawiania dobra i bezpieczeństwa dzieci na pierwszym miejscu. 
3. Reagowania i zgłaszania odpowiednim podmiotom naruszenia Standardów Ochrony Dzieci. Reagowania na wszelkie formy zastraszania i nietolerancji wśród dzieci. 
4. Stosowania reguły fair play i zachęcania innych do ich przestrzegania. 
5. Bycia przykładem i wzorem do naśladowania dla dzieci.  
6. Komunikowania się z dziećmi w sposób konstruktywny, odpowiedni do ich wieku, nigdy ich nie upokarzający. 7. Prowadzenia zajęć stosownie do umiejętności i wieku dzieci. 
7. Utrzymywania odpowiednich granic w kontaktach z dziećmi.  
8. Doceniania wysiłków dzieci podczas zawodów i treningów. 
9. Nieangażowania dzieci do celów osobistych lub finansowych. Nieangażowania się w żadne stosunki seksualne z żadnym zawodnikiem/zawodniczką, wolontariuszem lub innym nieletnim, co obejmuje m.in. niestosowanie seksualnie sugestywnych lub dwuznacznych komentarzy i zachowań względem dziecka. Niestosowania w żadnym wypadku przemocy fizycznej i psychicznej, w tym kar cielesnych.  
10. Zapewnienia obecności innej osoby dorosłej lub na życzenie dziecka innego dziecka przy każdej rozmowie o charakterze indywidualnym, niezależnie od tematu, a rozmowy takie przeprowadzać w otwartych pomieszczeniach. Unikania spędzania 

czasu z dziećmi na osobności, bez udziału innych dorosłych. 

30

Przyjmuję do wiadomość, iż nieprzestrzeganie tego kodeksu postępowania będzie skutkowało podjęciem odpowiednich działań. Może to oznaczać usunięcie z aktywności lub wydarzenia na czas, gdy prowadzone jest dochodzenie i może skutkować postępowaniem dyscyplinarnym i/lub prawnym, zawieszeniem, utratą licencji, zwolnieniem, zgłoszeniem do odpowiednich organów.  

Podpisując niniejszy kodeks, oświadczam, iż nie istnieją żadne powody i przeciwskazania do mojej pracy z dziećmi. 

Oświadczam, iż nie byłam/am karana/y za przestępstwo na szkodę dzieci oraz wskazane w art. 21 ust. 3 Ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich ani nie toczy się wobec mnie żadne postępowanie w tym zakresie. Nie został wobec mnie orzeczony zakaz zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów lub działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, uprawianiem sportu, opieką i kontaktem z dziećmi. Zobowiązuje się do natychmiastowego poinformowania bezpośredniego przełożonego na piśmie o postawieniu mi zarzutów lub wszczęciu jakiegokolwiek postępowania karnego lub dyscyplinarnego. 

imię, nazwisko  

podpis  data 

Załącznik nr [1] Karta interwencji 

1. Imię i nazwisko dziecka 

31

32

33

8. Wyniki interwencji: działania organów  

wymiaru sprawiedliwości, jeśli organizacja  

uzyskała informacje o wynikach działania  

własnego/działania rodziców/ opiekunów  

prawnych 

34

Załącznik nr [2] Monitoring standardów – ankieta dla pracowników 

35

36

Załącznik nr [3] Monitoring standardów – ankieta dla dzieci 

37

38

39

Załącznik nr [4] Wzór zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa Miejsce, dnia …………………………….. r. 

Prokuratura Rejonowa w………………¹ 

1. Dz. …………….. 

Zawiadamiający:  

Imię i nazwisko lub nazwa instytucji 

reprezentowana przez: ………………………… 

adres do korespondencji: ………………………… 

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa 

Niniejszym składam zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa  

………………………………………………………………. wobec małoletniego ………………………………………………………… (imię  40

i nazwisko, data urodzenia) przez ……………………………………………………………………….. (imię i nazwisko  domniemanego sprawcy). 

Uzasadnienie 

W trakcie wykonywania przez ………………………………………………………… (imię i nazwisko pracownika)  czynności służbowych (informacja o charakterze czynności, np. podczas treningu)  

………………………………………………………………… (imię i nazwisko dziecka), dziecko ujawniło  ………………………………………………………………………………………². 

Dalszy opis podejrzenia popełnienia przestępstwa 

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………… ………….. 

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………… 

Mając na uwadze powyższe informacje, a także dobro i bezpieczeństwo małoletniego wnoszę o wszczęcie  postępowania w tej sprawie. 

Wszelką korespondencję w sprawie proszę przesyłać na adres korespondencyjny, z powołaniem się na  numer i liczbę dziennika pisma. 

………………………………………………… ……………………………………………… 

41

podpis pracownika podpis osoby odpowiedzialnej za  

podejmowanie interwencji 

Załączniki: 

1. Dokument potwierdzający uprawnienie do działania w imieniu zgłaszającego. 
2. Ew. inne dokumenty 

¹Zawiadomienie należy złożyć do prokuratury rejonowej właściwej ze względu na miejsce popełnienia  przestępstwa. 

²Opis sytuacji, która miała miejsce. Należy uzupełnić zgodnie z tym, co się wydarzyło (ważne jest, by  zaznaczyć np.: kiedy i gdzie miało miejsce zdarzenie, kto mógł je widzieć/wiedzieć o nim, kto mógł popełnić przestępstwo). 

Załącznik nr [5] Wzór wniosku o wgląd w sytuację dziecka/rodziny 

Wzór wniosku o wgląd w sytuację dziecka/rodziny 

Miejsce, dnia …………………………. Sąd Rejonowy  

w ……………………………. 

42

Wydział Rodzinny i Nieletnich L. Dz. …………….. 

Wnioskodawca:  

Imię i nazwisko lub nazwa instytucji 

reprezentowana przez: ………………………………… 

adres do korespondencji: ……………………………. 

Uczestnicy postępowania: …………………………………….  

43

(imiona i nazwiska rodziców/opiekunów małoletniego) 

ul ……………………………………………………………..  

(adres zamieszkania) 

dane małoletniego:  

…………………………………………………………………………..  

(imię i nazwisko dziecka, data urodzenia) 

Wniosek o wgląd w sytuację dziecka 

Niniejszym wnoszę o wgląd w sytuację małoletniego  

…………………………………………………………………………………………………… (imię i nazwisko dziecka, data urodzenia) i wydanie odpowiednich zarządzeń opiekuńczych. 

Uzasadnienie 

44

Opis sytuacji zagrożenia dobra dziecka  

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………………….. 

Mając powyższe fakty na uwadze, można przypuszczać, że dobro małoletniej/małoletniego  …………………………….………………. jest zagrożone, a rodzice nie wykonują właściwie władzy rodzicielskiej.  Dlatego wniosek o wgląd w sytuację rodzinną małoletniej i ewentualne wsparcie rodziców jest  uzasadniony.4 

Wszelką korespondencję w sprawie proszę przesyłać na adres korespondencyjny, z powołaniem się na  numer i liczbę dziennika pisma. 

………………………………………… ………………………………………………… 

podpis pracownika podpis osoby odpowiedzialnej za podejmowanie interwencji Załączniki: 

1. Dokument potwierdzający uprawnienie do reprezentacji zgłaszającego.  
2. Ew. inne dokumenty 
3. Odpis pisma 

Uwaga: 

Wniosek należy złożyć do sądu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, niezameldowania. 

Należy zawsze podać imię i nazwisko dziecka i adres jego pobytu. Tylko w takim wypadku sąd może  skutecznie pomóc, m.in. poprzez wysłanie do rodziny kuratora na wywiad. 

4 Można dodać: wnoszę, aby sąd powiadomił o wszczęciu postępowania z urzędu lub braku podstaw do jego wszczęcia z  urzędu. 

45

Załącznik nr [6] Oświadczenie o zapoznaniu się ze standardami ochrony dzieci i zobowiązaniu do ich przestrzegania Oświadczenie o zapoznaniu się ze standardami ochrony dzieci i zobowiązaniu do ich przestrzegania 

……………………………………….. 

miejsce i data 

Ja, ……………………………………………………………….. nr PESEL ……………………………………………… oświadczam, że  zapoznałam/-em się ze standardami ochrony dzieci (w tym zasadami bezpiecznych relacji personel –  dziecko ) obowiązującą w …………………………………………… i zobowiązuję się jej ich przestrzegania. 

……………………………………….. 

46

podpis 47

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]